Spinalonga - wyspa położona w malowniczej Zatoce Mirabello, około kilometr od północnego wybrzeża wschodniej Krety. To miejsce z intrygującą historią. Najpierw potężna wenecka twierdza, która przez wieki broniła Krety przed najeźdźcami. Następnie największa, ostatnia czynna kolonia trędowatych w Europie. Dzięki swojej historii stała się symbolem wykluczenia i niezwykłej siły ducha mieszkańców żyjących i odchodzących w samotności.
Jej historia była zmienna i intrygująca. Na lata 1579-1715 przypada okres wenecki. Już w 1579 roku Wenecjanie rozpoczęli budowę potężnej twierdzy na wyspie. Celem fortecy była ochrona Krety przed najazdami piratów oraz Turków osmańskich, ze względu na jej strategiczne położenie. Kreta jest wyspą łączącą 3 kontynenty: Europę, Afrykę i Azję i od zawsze była istotna dla przepływu towarów pomiędzy ośrodkami handlowymi basenu Morza Śródziemnego. Przez ponad sto lat Spinalonga była istotnym miejscem, weneckiego systemu obronnego. Twierdza służyła jako punkt obronny oraz schronienie dla ludności cywilnej podczas oblężeń. Wenecjanie kontrolowali wyspę aż do 1715 roku, kiedy przejęli władzę Turcy osmańscy.
Niemal 200 lat (1715 - 1903) to okres panowania tureckiego na wyspie. Po przejęciu kontroli nad wyspą przez Turków osmańskich, Spinalonga stała się miejscem zamieszkania społeczności tureckiej i służyła jako międzynarodowy port. W tym czasie wyspa przeżyła okres intensywnej przebudowy i rozwoju. Powstały meczety, łaźnie, domy mieszkalne, które do dziś można zobaczyć podczas zwiedzania. Turecka osada na wyspie rozwijała się i stała się ważnym punktem handlowym w regionie. Z uwagi na jej obronny charakter na wyspie mieszkali muzułmańscy żołnierze z rodzinami, jednocześnie wyspa służyła także jako miejsce wygnania i więzienia dla skazańców z całej Krety.
Niemal dwa stulecia mieszkańcy wyspy prowadzili ożywiony handel, a port Spinalonga stał się ważnym punktem tranzytowym dla statków pływających po południowo-wschodnim Morzu Egejskim. Ostatecznie w 1903 roku wyspa została przekształcona w kolonię dla osób chorych na trąd. Wtedy Turcy opuścili wyspę, pozostawiając po sobie trwały ślad w jej architekturze i historii. Od 1903 do 1915 nowymi mieszkańcami Spinalongi stali się trędowaci z całej Krety, którzy po zdiagnozowaniu choroby, musieli zamieszkać na wyspie. Ludzie zsyłani na wyspę musieli stawić czoła nie tylko swojej chorobie, ale także trudnym warunkom życia. Z czasem kolonia trędowatych funkcjonowała, jak inne społeczności - istniały tam sklepy, warsztaty, szkoły, teatry. Mieszkańcy wyspy starali się prowadzić normalne życie, wspierając się nawzajem i tworząc silną społeczność. Na wyspę można popłynąć z Plaki, Eloundy lub Agios Nikolaos. Świetnie zachowana twierdza, budowle tureckie i osiedla trędowatych pozostawiają niezapomniane wrażenia na odwiedzających.
